جشن تولد شهرداری. ۱۹.۱۱.۲۰۲۱- گزارشی

چطور می توان تولد یک کلیسا را دقیقا ۱۵۰ سال پس از تأسیس آن جشن گرفت؟ Christuskirche هامبورگ-آلتونا این کار را در ۱۹.۱۱.۲۰۲۱، ۱۵۰ سال پس از ۱۹.۱۱.۱۸۷۱، به شیوه خودش انجام داد.
تقریبا ۳۰ نفر در جشن تولد شرکت کردند (یا شاید مراسم تولد بود؟). همان شماره ها روی صفحه ها به هم متصل بودند.

پس از یک ویدئوی معرفی پیروزمندانه که ما را به یاد آغاز فیلم ها انداخت و تاریخچه جماعت آلتونا را در قالب بخش هایی از آن در یک دقیقه ارائه داد، دو کشیش جماعت نوبتی هشت بخش از کتاب مقدس را خواندند که به وضوح نشان می داد جماعت و جامعه هدیه ای از جانب خدا هستند.

بزرگان جماعت، استفان هویر، رینهارد لودکه و ولفگانگ فایفر، از همه بازدیدکنندگان استقبال کردند و به ویژه به کسانی که دهه ها عضو جماعت بودند اما متأسفانه به دلیل سن شان نتوانستند در این شب شرکت کنند، توجه کردند.

پس از دعا و سرود رایج «خداوند عیسی، سنگ بنای جماعت»، کارستن هوکما یک مراسم مذهبی برگزار کرد که در آن شادی تولد ویژه از یک سو و چالش زندگی باز و صادقانه جماعت را از سوی دیگر برجسته کرد.

 

در مورد همبستگی در جماعت، او از کتاب «زندگی مشترک» بونهوفر نقل کرد (توجه: شعار هفته جشن «کلیسا فقط زمانی کلیسا است که برای دیگران باشد» که به عنوان پرچم در کلیسا آویزان شده بود، نیز از دی. بونهوفر گرفته شده است): «ممکن است مسیحیان با وجود ارادت مشترک، دعاهای مشترک، با وجود همه رفاقت، در خدمت تنها بمانند، (...) زیرا آن ها به عنوان مؤمنان و پارساها با یکدیگر هم نشینی دارند، اما نه به عنوان پرسا، بلکه به عنوان گناهکاران. جامعه پارسا اجازه نمی دهد هیچ گناهکار باشد. وحشت بسیاری از مسیحیان غیرقابل تصور خواهد بود اگر ناگهان یک گناهکار واقعی در میان پارسایان بیفتد.»

اینکه «مسیحیت مرده» باید از «خواب امنیت» بیدار شود، توسط همه حاضران با خواندن سرود «خورشید عدالت» در پایان عبادت بیان شد.

هارالد فری، رهبر سابق کلیسا، و استفان هویر سپس بخشی از گردهمایی را رهبری کردند که به زمان جماعت بین سال های ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ می پرداخت. هارالد فری اعتراف BEFG به گناه را که در کنگره EBF در هامبورگ خوانده شد، به یاد آورد. سپس متن کامل اعتراف به گناه را خواند.

استفان هویر کلماتی برای حال و آینده افزود:
«دیروز (توجه: در 'شب تاریخی' سالگرد) شنیدیم (...) که این جامعه نه تنها سکوت کرد، بلکه در این جامعه همدستی و حمایت از رژیم نازی وجود داشت.

ما نمی توانیم و نمی خواهیم قیام کنیمدرباره برادران و خواهرانمان که پیش از ما زندگی می کردند.
ما به وضوح می بینیماینکه فریب خورده اند، اما ما دردی تازه و جاری داریم، وحشتی عمیق از آنچه در کلیسای ما ممکن است، کلیسای ما که دوستش داریم و در آن با خدا روبرو می شویم.ما عمیقا ترسیده ایمدرباره مسائل و دوست دارم خدا امروز از دیدگاه سال ۲۰۲۱ کارها را متفاوت انجام دهد.
ما نمی خواهیم در جامعه باشیمساکت یا همدست یا همدست.
ما می خواهیمبی رحمی را محدودیت عملی ننامید.
ما نمی خواهیمبه بی عدالتی یا شر با سکوت واکنش نشان دهید.
ما می خواهیممقابله با طرد و نفرت در هر شکلی، در محبت عیسی مسیح و در وضوح او.
ما مقاومت می کنیم و مخالفت می کنیمهر نوع نژادپرستی، از جمله نژادپرستی مذهبی، از جمله نژادی که به منشأ، گرایش سیاسی یا هویت فرد اشاره دارد.
ما مقاومت می کنیمدر وضوح و محبت عیسی مسیح، این جریان ها و این نگرش ها.
ما می دانیماینکه ما علیه مردم نمی جنگیم، نه علیه «گوشت و خون»، نه علیه مردم، بلکه نیروهای شر آن زمان و اکنون می خواهند جامعه را فریب دهند.
ما فقط در عیسی مسیح متحد می شویم، تنها او خداوند است. در او ما یکی هستیم، نه یهودیان و نه یونانی ها – همان طور که پولس گفت – بلکه یکی هستیم.»

سپس هندریکیه کسسلر دعایی خواند که در آن آنچه قبلا گفته شده بود را ادامه داد و از خدا برای مسیر بعدی جماعت طلب برکت کرد.

پس از آن، جماعت مراسم عشای ربانی را برگزار کرد و همچنین زمانی را برای ویدیوهای کوتاهی اختصاص داد که در آن اعضای مختلف جماعت بیانیه های اندیشمندانه و شاد درباره تاریخ و حال جماعت ارائه می دادند.
شهادت ها که روی بوم نقاشی کشیده شده بود، پس از آن پخش شد و حدود ساعت ۹ شب آهنگ «Blessed be the band» پخش شد.

شب غنی از محتوا اما متنوع مدت ها در میدان جامعه با یک دورهمی دنج ادامه یافت.