«محکم بغلم کن!» یک کتاب مذهبی از ریتا اهم

در کتاب نیایش خودم اکنون آیه ای را می خوانم که مرا آزار می دهد:

«پس هر که فکر کند ایستاده است، ببیند که سقوط نمی کند!» (اول قرنتیان ۱۰:۱۲)

این کلمات توسط رسول پولس به کلیسای قرنت خطاب شده است. او آن ها را به یاد کار خدا در گذشته می اندازد و آن ها را تشویق می کند که به مسیح صخره نزدیک بمانند، به او اعتماد کنند و در برابر وسوسه هایی که از او دور می شوند مقاومت کنند.

زندگی من با مسیح و اعتمادم به آن چگونه است؟ این سؤال مرا تحت تأثیر قرار می دهد.

تا زمانی که حالم خوب است و همه چیز به خوبی پیش می رود، فکر می کنم محکم ایستاده ام. هیچ چیز نمی تواند به این راحتی من را از مسیر منحرف کند. اما وقتی مشکلاتی پیش می آید، وقتی احساس می کنم اوضاع در حال تنگ شدن است، وقتی نمی دانم چگونه ادامه دهم، وقتی دکتر تشخیص ترسناکی به من می دهد، وقتی نگرانی های مالی اضافه می شود یا از دست دادن عزیزی که به من حمایت و امنیت داده، چه؟ بعد متوقف کردنش سخت می شود. اعتماد من به خدا به سختی به چالش کشیده شده است. می بینم چقدر درمانده ام و چقدر آسان است که سقوط کنم.

به همین دلیل دعای من است: «خداوندا، مرا محکم در آغوش بگیر، اعتمادم را تقویت کن، کمکم کن در هر موقعیتی از زندگی ام بی حرکت بایستم و نیفتم.»

ریتا اهم